Και σέξυ και χορταστική και σαλάτα;

Από τον Παράδεισο στα Τάρταρα: Μπορεί να ‘ναι το πιο φρέσκο, τραγανό και ζωογόνο κατασκεύασμα και από την άλλη το πιο βαρετό, αδιάφορο, πληκτικό. Να νιώθεις τη χλωροφύλλη να σε διαπερνά ή αντιθέτως να σου μεταδίδει την εντύπωση ότι απλώς βοσκάς με το ζόρι σε ένα ανούσιο χωράφι. Χάρη στην σαρακοστή, που είναι ευκαιρία αν όχι αυστηρής νηστείας, σίγουρα πάντως μιας αποχής από τα λιπαρά κοψίδια, ανακαλύπτουμε χορταστικές, ζωηρές και θελκτικές σαλάτες όπου η ποικιλία υλικών, χρωμάτων, αρωμάτων και υφής στην κάθε μπουκιά τους υπόσχονται τουλάχιστον ότι το ενδιαφέρον παραμένει αμείωτο.

                    

Πανζανέλλα με ρεβύθια, ντοματίνια και φέτα

Κατ’ αρχάς βρίσκουμε το πιο μεγάλο σκεύος σαλάτας που διαθέτει το σπιτικό. Και αρχίζουμε: κόβουμε πολύ λεπτά το αγγούρι σε φετάκια και το κρεμμύδι. Με το χέρι μας, κόβουμε το ψωμί σε μικρές μπουκιές. Αν δεν έχουμε χθεσινό, περνάμε για λίγο από το φούρνο τα ψωμάκια- ίσα να κριτσανίσουν και να χάσουν την υγρασία τους. Η σαλατιέρα υποδέχεται όλα τα υλικά εκτός από τη φέτα: ρεβύθια, ντοματίνια, αγγούρι, κρεμμυδάκι, ψωμί, ελιές, τα τρυφερά φυλλαράκια από τις κορφές του σέλερι και τον βασιλικό. Ανακατεύουμε καλά ώστε τα αρώματα και οι διαφορετικές υφές να μπλεχτούν. Τελευταία βάζουμε τη φέτα και το ξύσμα λεμονιού και πάλι ανακατεύουμε. Χτυπάμε το λαδολέμονο σε ένα γυάλινο βαζάκι (καλύτερα εκεί μέσα να το ‘χουμε νοστιμίσει με το αλάτι και το πιπέρι) και λούζουμε με αυτό την πανζανέλα μας.