Χορτόπιτα ξεβράκωτη!

Με γέμιση, τυλιγμένες σε φύλλο ή «ξεβράκωτες»· όποια μορφή και αν έχουν, οι πίτες είναι αναμφισβήτητα το έδεσμα-πασπαρτού κάθε τραπεζιού. Με το μεγάλο αποθεματικό τους δε σε συνταγές και παραλλαγές, οι ελληνικές πίτες είναι το δίχως άλλο άριστη επιλογή για την περίοδο της νηστείας: με μία απλή σαλάτα γίνονται ένα πλήρες, χορταστικότατο γεύμα. Εξαιτίας της ευκολίας τους στην παρασκευή, την τιμητική τους έχουν οι γνωστές ως «γυμνές» πίτες, δηλαδή οι φτιαγμένες χωρίς φύλλο. Στην ουσία πρόκειται για χυλό μέσα στον οποίο ανακατεύεονται η ζύμη και το μίγμα και ψήνονται στον φούρνο· «μπλέτσι» κατά τους Ηπειρώτες.

                            

Όσο έκφυλη λοιπόν και αν ακούγεται η πίτα μας τόσο σεμνή, προσηνής και ευλαβική είναι. Το περιεχόμενό της μπορεί να αλλάξει ανάλογα με τις προτιμήσεις μας αλλά και την εποχή. Η περίοδος αυτή, της άνοιξης και της νηστείας, προσφέρεται για παρασκευές με χόρτα άγρια ή καλλιεργημένα αλλά και αρωματικά βότανα, που βρίσκονται στην καλύτερη στιγμή τους. Κάπως έτσι προσγειώθηκε η ξεδιάντροπη στο άκουσμα «κυρία» στο τραπέζι της καθαράς Δευτέρας. Η αδιάφορη όψη της σε καμία περίπτωση δεν υποσχόταν μια πλούσια γεύση από κρεμμύδια, σπανάκι και ευωδιαστά μυρώνια. Αμέσως ζήτησα να μάθω συστατικά και τρόπο παρασκευής. Ιδού λοιπόν ο από ταψιού θεός: (Η ποσότητα προορίζεται για 8 έως 10 άτομα αλλά καθότι νηστίσιμη και σχετικά ελαφριά, μάλλον είναι φτάνει για  να χορτάσει μόνο τους μισούς.) Χρειαζόμαστε

Προθερμαίνουμε τον φούρνο στους 180°C και καθαρίζουμε τα κρεμμυδάκια. Τα κόβουμε σε λεπτές φέτες, χρησιμοποιώντας αρκετό και από το χλοερό, πράσινο τμήμα τους. Τα βάζουμε σε ένα βαθύ σκεύος και προσθέτουμε, αφού φυσικά έχουμε πλύνει σχολαστικά, τον μαϊντανό, τον άνιθο και τα χόρτα που έχουμε επιλέξει καθώς και μισή ως μία κούπα αλάτι και ζυμώνουμε μέχρι να φύγουν όλα τα υγρά και τα χορταρικά να μαραθούν και να μαλακώσουν. Σε ένα άλλο σκεύος ανακατεύουμε το καλαμποκάλευρο μαζί με το βραστό νερό και αφού το μίγμα ομογενοποιηθεί το προσθέτουμε σε εκείνο των χορταρικών. Σειρά τώρα έχουν ο δυόσμος και οι καυκαλήθρες, ρίχνουμε περίπου το μισό ελαιόλαδο και ανακατεύουμε καλά. Λαδώνουμε μια λαμαρίνα φούρνου αρκετά πλατιά και αδειάζουμε εκεί το μίγμα μας, το απλώνουμε και το περιχύνουμε με το υπόλοιπο ελαιόλαδο. Χαμηλώνουμε τη θερμοκρασία κατά 20 βαθμούς, δηλαδή στους 160°C, και ψήνουμε για περίπου 15 με 20 λεπτά, μέχρι να δούμε πως το μίγμα στερεοποιείται και ροδίζει στο πάνω μέρος. Κόβουμε σε τετράγωνα κομμάτια και την σερβίρουμε σχετικά χλιαρή, πασπαλίζοντας με φρέσκο πιπέρι. Αμαρτωλή πινελιά-πρόταση για τους μη νηστεύοντες: στο ίδιο μίγμα μπορείτε να προσθέσετε τριμμένη φέτα, κατά προτίμηση κάπως σκληρή. Σε αυτή την εκδοχή μπορείτε να ελαττώσετε το αλάτι στα χορταρικά, ώστε η γεύση να ισορροπήσει με το αλμυρό τυρί. Σημείωση Αντί για λαδωμένη λαμαρίνα μπορείτε να χρησιμοποιήσετε λαδόκολλα την οποία θα αλείψετε με ελαιόλαδο, για ευκολότερο καθάρισμα στο τέλος.