Αναχρονισμοί!

Ο «ΓΑΜΟΣ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ» ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ ΜΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΤΙΘΑΣΕΥΣΗΣ ΤΗΣ ΟΜΟΦΥΛΟΦΙΛΙΚΗΣ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟΤΗΤΑΣ ΜΕ ΚΟΜΦΟΡΜΙΣΤΙΚΕΣ, ΜΙΚΡΟΑΣΤΙΚΕΣ, ΙΣΟΠΕΔΩΤΙΚΕΣ ΠΡΑΚΤΙΚΕΣ ΥΠΟΣΤΗΡΙΖΕΙ Η ΣΩΤΗ ΤΡΙΑΝΤΑΦΥΛΛΟΥ

ΓΥΝΑΙΚΑ, τεύχος 59, Απρίλιος 2013

Η γαλλική Αριστερά, κυβερνώσα και μη, θεωρεί ότι η άρνηση της διαφοράς είναι πρόοδος· στη Γαλλία η λέξη «πρόοδος» είναι ιερή, όπως και η λέξη «επανάσταση». Η διαφορά εκλαμβάνεται ως πηγή ανυπόφορης ανισότητας· οι Γάλλοι εφαρμόζουν κατά γράμμα και χωρίς φαντασία το σύνθημα της γαλλικής δημοκρατίας «ελευθερία, ισότητα, αδελφότητα» και έτσι υπονομεύουν τη δημοκρατία. Με αυτή τη λογική, μεγάλη μερίδα ετεροφυλόφιλων, λες και νιώθουν ένοχοι για τη βιολογική δυνατότητά τους για αναπαραγωγή, επιζητούν να επεκταθεί αυτή η δυνατότητα στους ομοφυλόφιλους μέσω της ιατρικής μηχανικής. Και ως αποτέλεσμα θα προκύψει μια βιομηχανία μωρών, τα οποία θα συλλαμβάνονται με εργαστηριακούς τρόπους και με δαπάνη των ασφαλιστικών ταμείων.

Βρίσκω το όλο θέμα παιδαριώδες, επειδή το να επιθυμούμε τα πάντα είναι ένδειξη ανωριμότητας – αυτό μπορεί να το πιστοποιήσει οποιοσδήποτε ψυχίατρος. Οι ομοφυλόφιλοι άντρες δεν μπορούν να κάνουν παιδιά – η ομοφυλοφιλία έχει αυτό το χαρακτηριστικό. Ετσι οι περισσότεροι ομοφυλόφιλοι δεν έχουν τέτοια σχέδια. Οσο για τις ομοφυλόφιλες γυναίκες, μπορούν να αποκτήσουν παιδιά χωρίς να καταφύγουν στην τεχνολογία. Από κει και πέρα, το πρόβλημα «τα θέλω όλα και τα θέλω τώρα» παραμένει· είναι μια παρενέργεια της αρχής της ελευθερίας και μια έμμονη ιδέα που προκύπτει από την αρχή της ισότητας. Ωστόσο δεν είμαστε ίδιοι σ’ αυτόν τον κόσμο, είμαστε ίσοι. Ισοι μπροστά στον νόμο, ίσοι μπροστά στις κοινωνικές ευκαιρίες. Από την άλλη, δεν είμαστε ίσοι μπροστά στις βιολογικές ευκαιρίες. Λόγου χάρη, οι γυναίκες άνω των 45 ετών δεν μπορούν να αποκτήσουν παιδιά.

Ας σκεφτούμε και τι σημαίνει «γάμος για όλους». Ο γάμος μεταξύ ομοφυλόφιλων δεν αφορά ολόκληρη την κοινωνία, αλλά μια μειονότητα μέσα στη μειονότητα. Διότι στις χώρες όπου υφίσταται καθεστώς συμβολαίου ελεύθερης ένωσης, το οποίο ρυθμίζει οικονομικά και συναισθηματικά ζητήματα στα ομοφυλόφιλα ζευγάρια, μόνο μια μειονότητα των ομοφυλόφιλων θα προχωρήσει σε «γάμο». Με άλλα λόγια, ενώ το συμβόλαιο ελεύθερης ένωσης είναι απαραίτητο (ως δυνατότητα), ο γάμος είναι περιττός.

Κοντολογίς γίνεται πολύς θόρυβος για το τίποτα. Παραλλήλως γίνεται μια προσπάθεια τιθάσευσης της ομοφυλοφιλικής σεξουαλικότητας με κομφορμιστικές, μικροαστικές, ισοπεδωτικές πρακτικές. Επειδή ο γάμος ως τελετή –και όχι ως ιδέα– είναι αναχρονιστικός. Ειδικότερα, η ιδέα του γάμου έχει βιολογικό και κοινωνικό περιεχόμενο (αποσκοπεί στην αναπαραγωγή του είδους, στην προστασία των παιδιών, στη σταθερότητα των ανθρώπινων σχέσεων), αλλά στην εποχή μας υπάρχει πλήθος τρόπων για να συμβιώνει κανείς.

Τελικά πολλοί ομοφυλόφιλοι δεν καταλαβαίνουν γιατί οι ετεροφυλόφιλοι έχουν πάρει τόσο ζεστά τον «γάμο για όλους». Γιατί πρέπει να κάνουμε όλοι τις ίδιες κινήσεις στη ζωή; Γιατί αυτή η εξομοίωση να θεωρείται πρόοδος;