Εξι χρόνια μπλόγκινγκ, μισή ντουζίνα χρόνια στην προσωπική μου όαση!

Σήμερα σβήνω μια τουρτίτσα, γιορτάζω μια αγαπημένη επέτειο. Κλείνω 6 χρόνια στο προσωπικό μου ιστολόγιο, προσθέτοντας μια άλλη μεγάλη εμπειρία στη ζωή μου.

Μέσα από το μπλόγκινγκ γνώρισα υπέροχους φίλους, δικτυώθηκα με αναγνώστες, ήρθα σε επαφή με ανθρώπους που ζούν στα πέρατα της γής, ανακάλυψα γραφές και μπλόγκερς που έχουν πάθος για τη γραφή αλλά και για την Ελλάδα.

Εγινα κάτοικος της μπλογκογειτονιάς, συμμετέχοντας στην κοινή δράση, έγινα ενθουσιώδης επισκέπτρια άλλων μπλόγκς, έδειξα τις προσωπικές στιγμές μου, προσπάθησα να κάνω γνωστά τα βιβλία μου όντας στην απόμακρη γή της ξενιτιάς.

Το μπλόγκ έγινε ο προσωπικός μου κήπος, τον πότιζα όποτε είχα χρόνο. Αλλοτε άνθιζαν τα λουλούδια μου κι άλλοτε μαραίνονταν από την απουσία μου. Ωστόσο, ο κήπος μου εξακολουθεί να ανθίζει τις τέσσερις εποχές, χωρίς το δίχως άλλο.

Εμείς οι μπλόγκερς περνάμε από διάφορες φάσεις, πολλοί έχουν εγκαταλείψει τα ιστολόγιά τους μπάινοντας στους γρήγορους ρυθμούς του φέισμπουκ. Δεν αρνιέμαι την γρηγοράδα του φέισμπουκ, αλλά οφείλω να ομολογήσω πως για μένα το μπλόγκινγκ ήταν και θα παραμείνει η προσωπική μου όαση!!!

Χρόνια σου πολλά μπλογκάκι μου. Σ΄αγαπώ!!!