Πώς καταλαβαίνεις αν το δείπνο σου είχε επιτυχία; Τσεκάρεις τί ώρα έφυγαν οι καλεσμένοι σου. Και μεις εκείνο το βράδυ φύγαμε από τη Δέσποινα και τον Πάρη περασμένες 3. Με το ζόρι κι από σεβασμό στο πρόγραμμα μιας αυριανής εργάσιμης των παιδιών. Μερικοί άνθρωποι τη φιλοξενία την έχουν στο DNA τους άλλοι, πάλι, χρειάζονται οδηγίες χρήσης στο δρόμο από την κουζίνα ως την τραπεζαρία.

Το πρώτο μέγα λάθος που διαπράττουμε οι περισσότεροι σε αυτού του είδους τα ανεπιτείδευτα, σχεδόν οικογενειακά τραπεζώματα, είναι να υποτιμούμε τη σημασία τους, την προετοιμασία τους και κατ’επέκταση το μέγεθος της προσφοράς μας, ενδεχομένως και το μέγεθος της τελικής απόλαυσης. Λες και ο κολλητός δεν δικαιούται την ιδιαίτερη φροντίδα μας, λες και θα πρέπει να πεθαίνει από τη χαρά του όταν τον υποδεχόμαστε με τα μπικουτί, τις παντόφλες αρκουδάκι και μια ξερή μακαρονάδα με έτοιμη σάλτσα μπολονιέζ στον καναπέ, ως επιστέγασμα της οικειότητας που μας δένει μαζί του. Εδώ, βέβαια, θα εξαιρέσουμε τα απρογραμμάτιστα καλέσματα, του τύπου «πέρασα είδα φως και μπήκα», στα οποία επιτρέπεται και η παντόφλα και το μπικουτί, αλλά και το delivery από την πλησιέστερη σουβλακερί. Απαξ όμως και έχουμε δεσμευτεί με πρόσκληση, του τύπου «την Πέμπτη σας περιμένω για φαγητό με τον Γιαννάκη. Είπα και της Κικής με το Μήτσο» το πράγμα αλλάζει. Μαζί και οι υποχρεώσεις σου ως οικοδέσποινας.

Στους δύσκολους καιρούς που περνάμε, οι ευκαιρίες για χαρές, μικρές και μεγάλες, δεν κάνουν ουρά στο φορτωμένο μας πρόγραμμα. Μια πρόσκληση στους καλύτερούς μου φίλους για φαγητό, είναι μια πρώτης τάξης ευκαιρία για χαλαρό πάρτι, για μια βραδιά που θα μου δώσει κουράγιο να αντιμετωπίσω όλες τις πίκρες της εβδομάδας, αλλά και ένας πολύ καλός τρόπος να φροντίσω, να δώσω κάτι ξεχωριστό σε κείνους που αγαπώ. Επίσης, ο καλεσμένος κολλητός, αλλά και κάθε καλεσμένος, μέσα από την αποδοχή μιας πρόσκλησης φτιάχνει στο μυαλό του ένα σενάριο διασκέδασης και καλής ζωής, και σ’αυτό το σημείο δεν θα ήθελες να τον απογοητεύσεις. Ένα σενάριο που περιλαμβάνει στρωμένο τραπέζι, καλό φαγητό, ευχάριστη ατμόσφαιρα και γλυκό στο τέλος. Δηλαδή, τη δική σου φροντίδα. Διαφορετικά κάθεται και στο σπίτι του και παραγγέλνει πίτσα.

Στα χρόνια της καριέρας μου ως φίλης και καλεσμένης έχω τσεκάρει μια σειρά από ανεπίτρεπτα, τα οποία και θα σας αναφέρω ευθύς αμέσως: ελλιπής ποσότητα φαγητού, με αποτέλεσμα να φεύγεις πεινασμένος. Αποτυχημένα γεμιστά και τραπεζώματα σε άβολους πάγκους κουζίνας με θέα τον απορροφητήρα. Δείπνα μουγκά, χωρίς μουσική υπόκρουση, δείπνα με Sprite επειδή η νοικοκυρά ξέχασε το κρασί, δείπνα χωρίς ψωμί με τη δικαιολογία ότι η οικοδέσποινα διανύει περίοδο αυστηρής δίαιτας. Αλλά το πιο παρεξηγημένο απ’όλα είναι η πρόσκληση για μακαρονάδα. Οπου με τη δικαιολογία του ότι «μεταξύ μας είμαστε μωρέ», η άφρων οικοδέσποινα σε υποδέχεται με μια ξερή καρμπονάρα χωρίς πριν και χωρίς μετά. Τους φίλους μου τους αγαπώ, αλλά σ’αυτή την περίπτωση θα προτιμούσα να είχα μείνει σπίτι μου.

Κι επειδή η περίφημη μακαρονάδα έχει την τιμητική της σε τέτοιου είδους καλέσματα, ας πάρουμε με τη σειρά τα «πρέπει» μιας σωστής σπαγγετο-πρόσκλησης. Ακόμη κι αν δεν διαθέτουμε τα μαγειρικά ταλέντα του Jamie Oliver, οφείλουμε να φροντίσουμε για ένα πρώτο πιάτο, το οποίο θα μπορούσε να είναι ένα πιάτο με αλλαντικά που τα αγοράζεις έτοιμα, μια ποικιλία από ωραία ψωμάκια και βούτυρο, μια σαλάτα, διότι δεν ξέρω αν το κατάλαβες, αλλά το σπαγγέτι τελεί χρέη κυρίως πιάτου. Στη συνέχεια έχουμε πάρει και μια ποικιλία από τυριά και ένα γλυκό για γλυκό τελείωμα. Και βεβαίως, έχουμε φροντίσει για το κρασί και ένα αλκοόλ για το τέλος.

Σε περίπτωση που αποφασίσαμε να μπούμε στην κουζίνα και να μεγαλουργήσουμε, δεν περιοριζόμαστε ποτέ σε ένα ξερό πιάτο, αλλά φροντίζουμε να υπάρχει μια υποτυπώδης ποικιλία, του τύπου τρία πιάτα. Επίσης έχουμε το νου μας να μην μαγειρέψουμε κατσικάκι-ακόμη κι αν είναι η σπεσιαλιτέ μας- στον φίλο μας το Μάκη που είναι vegeterian. Φροντίζουμε με λίστα που θα κάνουμε για κάθε συνταγή εγκαίρως, ώστε να μη μας λείψει τελευταία στιγμή το χοιρινό από το χοιρινό ρολό που σχεδιάσαμε, διότι κάτι τέτοιο δημιουργεί μεγάλο εκνευρισμό, ο οποίος δυστυχώς περνάει ως δια μαγείας και στους δύσμοιρους καλεσμένους.

Δανειζόμαστε λίγο χρόνο από τον ανύπαρκτο που διαθέτουμε για τη διαδικασία του μαγειρέματος, έτσι ώστε να μας μείνει λίγος χρόνος, να φροντίσουμε το στρώσιμο του τραπεζιού αλλά και τον εαυτό μας, πριν την άφιξη της παρέας.

Δεν χρειάζεται να στρώσεις το καλό τραπεζομάντιλο της προίκας αλλά φροντίζουμε ένα εναλλακτικό σετ-απ, ακόμη και με παράταιρα σερβίτσια, ίσως κανένα κερί, κάτι που να αποπνέει προσωπική άποψη και γούστο και δεν δεχόμαστε ποτέ με τις λευκές χαρτοπετσέτες του καθημερινού μας τραπεζιού. Βάζουμε μια χαλαρή πασπαρτού μουσικούλα,  και αποφεύγουμε το χέβυ μέταλ ή τον Καζαντζίδη σε υψηλά ντεσιμπέλ, ακόμη κι αν τον έχουμε χτυπημένο σε τατουάζ στο μπράτσο μας.

Δεν υπάρχει χειρότερο από το να έρχονται οι καλεσμένοι και να τους υποδέχεσαι πάνω από το τηγάνι με όλη σου την ύπαρξη να μυρίζει μπακαλιάρο σκορδαλιά. Γι’αυτό αποφεύγεις τα τηγανητά και ό,τι εν γένει γίνεται την τελευταία στιγμή. Επίσης, έχεις κάνεις μπάνιο να φύγει η κουζινίλα από πάνω σου, φοράς κάτι ευπρεπές, χωρίς να κάνεις μακιγιάζ για τα μπουζούκια κι αφήνοντας κατά μέρος τα δεκάποντα που φοράς το Σάββατο στο κλαμπ. Το υπερ-φτιαγμένο μπορεί να κάνει την κολλητή σου που θα καταφθάσει με το τζιν της να νοιώσει άβολα. Δεν περνάς τον καιρό σου στην κουζίνα, γιατί οι άνθρωποι ήρθαν να δουν εσένα κι όχι τα έπιπλά σου στο σαλόνι.

Αν τώρα ανήκεις στο απέναντι στρατόπεδο, δηλαδή της καλεσμένης, έχω να σου πω ότι ποτέ δεν πας σε ένα δείπνο με άδεια χέρια. Οσο οικείο κι αν είναι αυτό. Ένα κρασί, ένα αλκοόλ, ένα γλυκό, μερικά λουλούδια ή κάτι μικρό για το σπίτι, είναι ό,τι πρέπει. Επίσης, ναι μεν βοηθάς την οικοδέσποινα να μαζέψει το τραπέζι, αλλά δεν της πλένεις τα πιάτα, ούτε χώνεις τη μύτη σου στα ντουλάπια της, προκειμένου να ανακαλύψεις το ταπεράκι που θα χωρέσει το ψητό που απόμεινε.

Ακόμη και μια φιλική βραδιά μπορεί να γίνει μια μαγική εμπειρία. Η οποία θα ενισχύσει και τη φήμη σου ως φίλη και οικοδέσποινα. Σκέψου πώς θα ήθελες εσύ να σε φροντίσουν σε ένα ιδανικό φιλικό δείπνο και φτιάξε το δικό σου σενάριο φροντίδας για τους δικούς σου ανθρώπους. Και μην ξεχνάς ότι η φιλία δεν δικαιολογεί την προχειρότητα. Οι φίλοι μας δικαιούνται το καλύτερο!