Αν οι μόνοι που έχουν γνωρίσει τον καινούριο σου φίλο είναι οι τέσσερις τοίχοι του σπιτιού σου, πρέπει να αναθεωρήσεις μερικά πράγματα.
Από τη Γιώτα Ταχταρά
Ο κρυφός σύντροφος είναι σαν το κουτί με το παγωτό καραμέλα: Δεν ομολογείς σε κανέναν ότι ανυπομονείς να βρεθείς το βράδυ στο σπίτι για να το απολαύσεις και κατά βάθος ξέρεις ότι δεν σου κάνει καλό. Αν σε πάρει κάποιος τηλέφωνο την ώρα του εγκλήματος, θα πεις ψέματα για το τι ακριβώς κάνεις. Και την επόμενη μέρα θα νιώθεις τύψεις και θα ορκίζεσαι ότι πρέπει να βάλεις μια τάξη σ’ αυτή την παράνοια. Πριν το καταλάβεις όμως, θα είσαι και πάλι με το κουτάλι ανά χείρας, ενώ οι φίλες σου πιστεύουν ότι έχεις κόψει τα γλυκά.
Φωτογραφία: Shutterstock.com
Ο αόρατος εραστής
Ο Κρυφός απέκτησε αυτό το στάτους όχι για τους συνηθισμένους λόγους μοιχείας και κατασκοπείας, αλλά γιατί απλούστατα δίσταζα να φέρω σε επαφή τους δύο κόσμους μου: τις φίλες με την αυστηρή κρίση και το εξασκημένο μάτι και Εκείνον με το λάθος ντύσιμο, τα λάθος μουσικά γούστα, τις προτιμήσεις σε ό,τι κορόιδευα μέχρι τώρα και τα απρόσεκτα αστεία, που άγγιζαν τα όρια του σεξισμού.
Επιπλέον, στο παρελθόν δεν είχα φροντίσει να κρατήσω τα σχόλια για τα εκάστοτε dates των φίλων μου στα αξιοπρεπή όρια του πολιτικά ορθού και τώρα φοβόμουν τα αντίποινα. Πάντα εκφραζόμουν όχι απλώς ελεύθερα, αλλά εντελώς ασύδοτα, περνώντας από το μικροσκόπιο την εμφάνιση, τις ατάκες, ακόμα και τις πιο μικρές συνήθειές τους (μα ποιος προτιμά τον καφέ του στο αηδιαστικό styrofoam αντί για την κούπα;), σαν το ξινό μέλος της επιτροπής σε talent show.
Θα ήταν απολύτως δίκαιο, λοιπόν, να περάσω από το ίδιο μάτι της βελόνας και να βγω από την άλλη καταντροπιασμένη. Όχι εξαιτίας της ετυμηγορίας των φίλων μου, αλλά γιατί ήξερα ότι κατά βάθος θα συμφωνούσα απόλυτα μαζί τους.
The Secret
Από ντροπή και ένα κάποιο ένστικτο αυτοσυντήρησης, λοιπόν, κράτησα την καινούρια μου σχέση κρυφή. Αυτό πρακτικά σημαίνει πως με τον καιρό χρειάστηκε να πω και μερικά ψέματα στις φίλες – μικρά μεν, ξεκάθαρα δε. Κι έτσι ήρθαν και οι τύψεις, μερικές στιγμές αυτομαστιγώματος και άλλα τέτοια ευχάριστα που δημιουργούνται κάθε φορά που μπερδεύεται έτσι η ζωή σου.
Πολλές φορές ήρθα στο τσακ να ομολογήσω τα πάντα, ειδικά στην πιο κολλητή από τις κολλητές, αλλά μέχρι τότε είχα μπλεχτεί στην απόλυτη παγίδα: Αφού για εβδομάδες ισχυριζόμουν ότι ήμουν μόνη μου (και ότι δεν έτρωγα παγωτό καραμέλα ούτε για δείγμα), πώς μπορούσα σε μια κρίση ειλικρίνειας να εμφανίσω τον Κρυφό; Αφενός οι φίλες μου θα καταλάβαιναν ότι τις κορόιδευα, αφετέρου ο Κρυφός θα ένιωθε απαίσια μόλις συνειδητοποιούσε ότι είναι το βρόμικο μυστικό μου.
Α, ναι, δεν το είπα, ε; Εκείνος δεν είχε ιδέα για τη διπλή ζωή, γιατί (όσο να πεις) κάτι τέτοιο θα τον πρόσβαλλε, θα τον πλήγωνε και θα γινόμουν εγώ η ανάξια της σχέσης, ενώ μέχρι τότε είχα την αίσθηση ότι εγώ ήμουν η καταπληκτική, που του έκανε χάρη.
Μυστικά δείπνα
Η διπλή ζωή κύλησε σχετικά ομαλά για αρκετές εβδομάδες, παρά την ψυχολογική πίεση. Ωστόσο, όταν ερχόταν η σκληρή ώρα της αυτοκριτικής, κάτι σαν τη στιγμή που ανεβαίνεις στη ζυγαριά, δεν μπορούσα πια να λέω ψέματα στον εαυτό μου. Το (δίκιλο) παγωτό παχαίνει και τελικά ο Κρυφός Φίλος παρέμεινε κρυφός, όχι γιατί φοβόμουν την κριτική των φίλων μου, αλλά κυρίως γιατί ήξερα πως δεν ήταν το καλύτερο για μένα.
Στο παρελθόν είχα ερωτευτεί κι άλλους που κανείς από την παρέα μου δεν τους ενέκρινε (οι γονείς μου ακόμα ξεπερνάνε το σοκ κάποιων συστάσεων), αλλά τίποτα δεν με είχε εμποδίσει να υπερασπιστώ κάθε μειονέκτημά τους με σθένος και αυταπάρνηση. Ο τωρινός όμως ήταν μια εντελώς διαφορετική περίπτωση, πιο περίπλοκη από το απαίσιο κούρεμά του ή τα φριχτά CD που άκουγε στο αυτοκίνητο.
Ήξερα ότι, εκτός από το ωραίο σεξ, δεν είχαμε και πολλά άλλα κοινά. Μερικές φορές γελούσαμε μαζί, αλλά δεν μπορούσαμε να συνεννοηθούμε σε πιο εκτενή διάλογο. Και κυρίως ήξερα πως δεν μου έβγαζε τον καλύτερο εαυτό μου ή, έστω, δεν με έκανε να νιώθω πως ήμουν η καλύτερη δυνατή εκδοχή μου δίπλα του.
Δεν ξέρω/Δεν απαντώ
Κατά βάθος ήξερα επίσης πως είχαμε κοντινή ημερομηνία λήξεως. Γιατί λοιπόν να τον γνωρίσω στους δικούς μου και να χρεωθώ τη σχέση με τον Λάθος Τύπο; Γιατί να δώσω ένα επιχείρημα παραπάνω στις κολλητές μου να αμφισβητούν την κρίση μου στους άντρες; Σ’ αυτό το σημείο ομολογώ ότι σκέφτηκα πως οι κολλητές μου θα έπρεπε να δείχνουν περισσότερη εμπιστοσύνη στις επιλογές μου. «Τι απέγιναν οι φίλες με κατανόηση και σεβασμό;» πυροβολούσα με ρητορικά ερωτήματα το κουτί του παγωτού.
On the other side
Όταν έβρισκα λίγο χρόνο ανάμεσα στις ενδοσκοπήσεις και τα ψέματα, προσπαθούσα να σκεφτώ και την πλευρά του Κρυφού. Αν ήμουν εγώ στη θέση του και υποψιαζόμουν πως κάποιος ντρέπεται να με συστήσει στους φίλους του γιατί με βρίσκει πολύ κοντή/χοντρή/βαρετή/κ.ο.κ., θα τον παρατούσα αμέσως – μετά από μια ελαφρά σκηνή βίας με μια δόση σπλάτερ. Άρα, ήταν τουλάχιστον ανήθικο να τον βάζω στη θέση όπου εγώ δεν θα ήθελα ποτέ να βρεθώ.
Μ’ αυτή τη σκέψη και το φόβο της καρμικής δικαιοσύνης, αποφάσισα πως είτε θα τον παρουσίαζα με δόξα και τιμή σε όλους είτε θα τον χώριζα και θα συνεχίζαμε τη ζωή μας σ’ αυτές τις παράλληλες πολιτισμικές σφαίρες που μέχρι τότε μας κρατούσαν μακριά.
Hide park
Στη δική μου περίπτωση η επιλογή ήταν εύκολη, γιατί δεν υπήρχε κάποιος τρομερός έρωτας που θα περιέπλεκε τα πράγματα, οπότε ξανάγινα single και έτοιμη να κάνω μια μεγάλη κουβέντα με τις φίλες για τις προτεραιότητές μας στις σχέσεις.
Πάνω σ’ αυτή τη σοβαρή κουβέντα συνέβη το κινηματογραφικό: Μία από την παρέα ομολόγησε ότι έβλεπε κάποιον εδώ και μερικές εβδομάδες, αλλά δεν τολμούσε να μας τον συστήσει. Το πρόβλημα; Είναι πολύ κοντός. Αλλά πλέον της άρεσε πολύ.
Μέσα στο αντιφατικό της παραλήρημα δεν είχε καταλάβει το ακόμα πιο βαθύ πρόβλημα από τα εκατοστά που του έλειπαν (στο ύψος, επαναξεκαθαρίζω): Την ένοιαζε περισσότερο το προφίλ της παρά η σχέση. Ήταν διατεθειμένη να θυσιάσει την προοπτική μιας ωραίας, συγκλονιστικής, ευχάριστης –έστω– εμπειρίας, προκειμένου να μη ρισκάρει δημόσια εμφάνιση με τον Λάθος αγκαζέ.
And justice for all
Μέχρι τη στιγμή που κατάλαβε ότι ο Λάθος αγκαζέ την έκανε στ’ αλήθεια χαρούμενη, επομένως δεν μπορεί να ήταν και τόσο λάθος. Κι έτσι, έσπευσα να της δηλώσω ότι εμείς θα τον δεχτούμε με ανοιχτές αγκάλες, αρκεί να της φέρεται καλά.
Ναι, οι φίλες μπορούν να λειτουργήσουν σαν τη φωνή της λογικής, αλλά μπορούν να γίνουν και αφόρητα πιεστικές. Το θέμα είναι πώς νιώθουμε εμείς για τις επιλογές μας και πώς μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε την (εποικοδομητική) κριτική τους για το καλύτερο. Και κάπως έτσι έκοψα το παγωτό καραμέλα και άρχισε η εμμονή μου με το frozen yogurt.
Σπάσε τη σιωπή
Το σκέφτηκες, το ξανασκέφτηκες και αποφάνθηκες πώς, ναι, σ’ αρέσει αυτός ο αλλοπρόσαλλος τύπος και ήρθε η ώρα να τον παρουσιάσεις. Πώς να το φέρεις ομαλά – μετά από τόσον καιρό με ψέματα; Σύστησέ τον πρώτα σε μια δυο κολλητές, έτσι ώστε όταν τον ρίξεις στα βαθιά (με τους καρχαρίες), να υπάρχουν και κάποιοι άνθρωποι με τους οποίους θα έχει ήδη αναπτύξει μια οικειότητα. Τέλος, μπορείς να υποκριθείς ότι «απλώς δεν έτυχε» να γνωριστεί νωρίτερα με την ευρύτερη παρέα, χωρίς να απολογηθείς για την καθυστέρηση. Αν δείχνεις ένοχη, το έχασες το παιχνίδι.
Privacy settings
Μπορεί να μιλάς για τη σχέση σου στις φίλες, αλλά να υπάρχουν λεπτομέρειες τις οποίες δεν θες να μοιραστείς ακόμα. Δεν πειράζει, είναι καλό να επεξεργάζεσαι εξελίξεις ή προβλήματα μόνη σου ή μ’ εκείνον, πριν βάλεις στο παιχνίδι και την παρέα.
http://www.cosmopolitan.gr/relationships/relationship-status/26/article-3275#.Ue9RiijRpLM
