ΑΪΝΤΟΛΛΕΣ • Μαγειρική για τεμπέληδες – Άντζελα Κροκίδη
Κυριακή βράδυ και σε έχει κόψει μια λιγούρα.
Ανοίγεις το ψυγείο και έχει μόνο λίγη παραμελημένη φέτα.
Θα μπορούσες να φας ψωμοτύρι, αλλά ξέχασες να πάρεις ψωμί φρέσκο.
Για να παραγγείλεις απ’ έξω δεν το συζητάς, για ευνόητους λόγους:
ανυπαρξία ευρώ, λίγδες και αναμονή.
Κάπου έχεις λίγο αλεύρι. Θες και λίγο καλό ελαιόλαδο.
Εντάξει είσαι. Προχωράς στο παρασύνθημα.
Ανάβεις το φούρνο -ευτυχώς που ακόμα δεν σου έχουν κόψει το ρεύμα.
Βάζεις σε ένα μπολ τρία φλιτζάνια αλεύρι και μια πρέζα αλάτι.
Βάζεις και το βραστήρα να δουλεύει.
Μόλις κάψει το νερό, προσθέτεις περίπου ένα φλιτζάνι καυτό νερό στο αλεύρι, ανακατεύοντας με κουτάλι, μη ζεματιστείς κιόλας.
Σιγά-σιγά το ζυμάρι τυλίγεται γύρω από το κουτάλι σου και ρίχνεις και μισό φλιτζάνι λάδι.
Προκύπτει μια μαλακή και εύπλαστη ζύμη.
Ρίχνεις μέσα σε τρίμματα και ανακατεύεις καλά όση φέτα έχεις, περίπου 200 γρ.σου φτάνει.
Στρώνεις το ζυμάρι πατώντας καλά με τα δάχτυλα σε ένα λαδωμένο ταψί, προσπαθώντας να έχει πάχος γύρω στο ένα εκατοστό το πολύ, για να γίνει τραγανή.
Λαδώνεις ελαφρά την επιφάνεια, πασπαλίζεις με λίγο σουσάμι αν υπάρχει και φουρνίζεις για περίπουμισή ώρα σε δυνατό φούρνο μέχρι να ροδίσει καλά η επιφάνεια της πίτας.
Τρως μια υπέροχη ζεματιστή τυρόπιτα από το πουθενά.
Έχεις και για την επόμενη μέρα να πάρεις στο γραφείο ή να δώσεις στα παιδιά για το σχολείο.
Απλή η συνταγή και παραδοσιακή, ανήκουσα στη λεγόμενη «κουζίνα του φτωχού».
Πού το 2013 τη λέμε και «κουζίνα της κρίσης».
